Onderzoek Freek

RIVM wil verband tussen overlijden Freek en vaccinatie niet zien.

Directeuren Sprenger en Coutinho van het RIVM  (Rijks Instituut Volksgezondheid en Milieu) reageerden in de NRC van 5 mei op het opinie-artikel van arts Koetsier (NRC 30 april) waarin hij stelde dat het vertrouwen in vaccinatie niet gediend is bij één instituut (RIVM) dat plant, uitvoert en controleert. Zij stellen in de krant en in hun correspondentie aan de ouders van Freek Hagoort, dat de onafhankelijke klankbordgroep calamiteiten na vaccinatie eerlijk beoordeelt. Dat wij er getuige van zijn gweest hoe deze RIVM-klankbordgroep dit onderzoek naar het overlijden van Freek heeft gedaan, is één van de redenen voor het oprichten van de Stg MWOF. Het beroep van het RIVM op de onafhankelijkheid van de klankbordgroep dwingt ons om meer details over de gang van zaken bij hun onderzoek naar de dood van Freek bekend te maken. Wat is namelijk het geval?

 

Samenstelling klankbordgroep RIVM niet onafhankelijk.

De klankbord groep bestaande uit acht leden vergaderde op 15 april 2009 over de dood van Freek. Vier leden waren aanwezig, drie deden via de telefoon mee, één keurde achteraf de conclusie goed wegens problemen met de telefoonverbinding tijdens het overleg. Twee van de acht leden zijn werkzaam bij het RIVM, vier anderen zijn werkzaam geweest bij het RIVM of in de beoordelingscommissie of richtlijnencommissie van de Gezondheidsraad die in het verleden verantwoordelijk was voor de beoordeling van bijwerkingen van het RVP (rijks-vaccinatie-programma). Omdat de overheid via Gezondheidsraad en RIVM al tientallen jaren ernstige complicaties van vaccinatie ontkent, en de meeste leden van deze klankbordgroep voor die bagatelliseringen al jaren medeverantwoordelijk zijn, durft de Stg MWOF een groot vraagteken te plaatsen bij de onafhankelijkheid van deze commissie.

 

Onderzoek door de RIVM-klankbordgroep stelt wetenschappelijk weinig voor.

De klankbordgroep stelde in genoemde vergadering vast dat Freek gezond was tot twee dagen na de vaccinatie en daarna in anderhalve dag ziek werd en overleed t.g.v. van verschillende ernstige infecties. Omdat zowel het RIVM als de RIVM-klankbordgroep zich steeds beroept op literatuur waarin wordt gesteld dat een dergelijk verloop niet het gevolg kan zijn van vaccinatie, concludeert deze “onafhankelijke” klankbordgroep dat dit dus bij Freek zeer waarschijnlijk ook niet het geval was. In de notulen van de vergadering wordt nog wel vermeld dat de aanwezige RIVM-medewerker deze literatuur nog even moet bijzoeken. De vraag hoe het kon dat deze gezonde jongen zo snel kon bezwijken aan deze infecties wordt door deze “deskundigen” gemakshalve niet besproken. Men gelooft kennelijk liever in toeval en ontkent a priori dat vaccinaties tot immuunsuppressie en verhoogde vatbaarheid kunnen leiden. De Inspectie Gezondheidszorg (IGZ) bekeek de klankbordgroep-notulen en ging zonder probleem mee in de conclusie.

 

Vaccinatie mag kennelijk nooit de boosdoener zijn.

Gezien de hiervoor geschetste gang van zaken zal het iedereen duidelijk zijn dat het niet vreemd is dat er bij de 72 gemelde gevallen van kinderen die tussen 1995 t/m 2007 overleden na vaccinatie nooit een verband met de vaccinatie mogelijk wordt geacht door het RIVM. Het maakt weinig uit wat de gegevens rond het overlijden zijn, want selectief gebruik van literatuur is immers bepalend. Wetenschappers die de belangrijkste vraag vermijden, die bij ieder weldenkend mens opkomt, namelijk in het geval van Freek de vraag over de oorzaak achter de infecties, lijken een ander doel dan waarheidsvinding te dienen. Meestal gaat het bij de meldingen van sterven na vaccinatie overigens om de vraag naar de oorzaak van de wiegendood. De ouders van de slachtoffers worden in de kou gezet en geloven uiteraard de conclusies van het RIVM niet. In de huidige internet-tijd is zo’n patriarchaal doofpot-beleid niet langer houdbaar en krijgt dit langzamerhand een averechts effect op de vaccinatiebereidheid van de burgers. Bovendien zal door onwetendheid bij artsen en ouders in een onbekend aantal gevallen van overlijden geen melding plaatsvinden omdat niet wordt gedacht aan een verband met vaccinatie. Om dezelfde reden lopen kinderen onnodig risico, want  huisartsen sturen na vaccinatie doodzieke kinderen  soms met zogenaamde griep  naar huis, zoals met Freek gebeurde, waarna hij die nacht overleed. Eerlijke informatie over zeldzame ernstige risico’s van vaccinatie, waar ouders recht op hebben, wordt onder verantwoordelijkheid van de overheid kennelijk al jaren onthouden zowel aan ouders als aan artsen.

 

19 mei 2009, Stichting Meer Weten Over Freek

(de hier besproken notulen van de RIVM-klankbordgroep en alle relevante medische informatie is in ons bezit)